Foto: rougerouge

Koffers
maak je soms open
of doe je dicht.
Je haalt er wat uit,
stopt er wat in.

Een oude brief
in mijn jaszak.
Een koffer in mijn hand.
De wind door mijn haren
op een groot station.

Ze zeggen dat
in dromen
een station een tussenstop is.
Van A naar B.
Een begin- en eindbestemming.
En onderweg
heel veel Antwoorden
op belangrijke vragen.
…

Uit ‘Witte Koord’ van Karin Ramaker

Gisteren viel de bundel Witte Koord van Karin Ramaker op de mat. Achter in het boekje tref ik bij de bedankjes tot mijn verrassing mijn eigen naam aan…

Aan het begin van de zomer vroeg ik Karin of we teksten van haar mochten gebruiken voor de Vertrekhal van Verbeelding; een feestelijke avond waar inspirerend werk dat normaal alleen op internet zichtbaar is, aan een groter publiek getoond werd.

Via het netwerk Je Reve de Grandeur wist ik van Karins droom: ‘van alles wat ik aan beelden en woorden in mijn hoofd heb iets tastbaars maken, zodat anderen het zien.’ Wat later die zomer ontmoette ik Karin voor het eerst in levende lijve. Wedronken wat, we aten wat en we praatten over dromen en de dingen die je soms weerhouden.

Een paar dagen na deze ontmoeting stuurde Karin me een mail. Ze had de eerste stappen gezet op weg naar het realiseren van haar droom: de teksten van haar blog Witte Koord uitgeven in een bundel. Later zei zehet volgende over onze ontmoeting: ‘De dingen kwamen in beweging doordat dromen die ik niet meer helder voor me zag, of te moeilijk vond, door jou helder in kaart gebracht werden. En vaak op een zeer praktische en simpele manier. En dan bedoel ik met ‘simpel’; het staat vlak voor je neus, in plaats van ver weg.’

En nu zit ik hier, met een prachtige bundel in mijn handen blij te wezen. Blij met internet, de mooie mensen & inspirerende schoonheid die het grote cyberbos herbergt en de dromen die er gerealiseerd worden.

Liedje van de dag: Reverend Beat-Man – I’m happy